Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

το παραμύθι ...


... κι έτσι ούτε φαγητό είχανε πια ... ούτε τσαρδί να μείνουνε ...



Οκαταρινέτα: … είχανε ΔΕΝ είχανε, μας το έσκασαν το παραμύθι, Μπελατσιτσίξ … «κινδυνεύει η Ελλάς» …

Μπελατσιτσίξ: … όπως ακριβώς τα λες, Οκαταρινέτα … παραμύθι … για να πάρουνε τη δόση τους … να εξυπηρετήσουν τους εντιμότατους τοκογλύφους … και να εξυπηρετήσουνε τις ζωούλες τους, τα συμφεροντάκια τους, τη μικρή τους εξουσία επάνω στους ιθαγενείς αυτής εδώ της αποικίας …

Οκαταρινέτα: … κι αν ΔΕΝ είναι παραμύθι ; … κι αν όντως η πρωτεύουσα απειλή είναι ο ακρωτηριασμός μας (συν την φτώχεια, που ούτως ή άλλως την βιώνουμε) … κι αν απλώς ΔΕΝ τόλμησαν, ως τα τώρα, να μας πουν την αλήθεια ;

Μπελατσιτσίξ: … παραμύθια … στη Δημοκρατία αδιέξοδα ΔΕΝ υπάρχουν … κι η Δημοκρατία χρειάζεται στιβαρά χέρια και θάρρος, πάνω απ’ όλα … στις απειλές ( όσο σκοτεινές και αν είναι αυτές) απαντάς με τη δύναμη της αλήθειας … βγαίνεις και κατονομάζεις πρόσωπα και πράγματα … ή αν ΔΕΝ τολμάς … πας σπίτι σου … ΔΕΝ κάθεσαι να ξεφτιλίζεσαι για … μια παλιοθέση σε Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο …

Οκαταρινέτα: … και να ήσουν Αμερικάνος … πάει κι έρχεται, κάπως … στο κάτω – κάτω έχεις προσφέρει υπηρεσίες στην … πατρίδα σου … αν όμως είσαι Έλληνας … ΔΕΝ στέκει … εκτός πάλι κι θες να βλέπεις μια ζωή «Εφιάλτες» …

Μπελατσιτσίξ: … μωρέ, όλοι τούτοι ΔΕΝ είναι ούτε Έλληνες, ούτε ξένοι … πολίτες του κόσμου αρέσκονται να λένε πως είναι … κι ως τέτοιοι, ούτε Πατρίδα γνωρίζουν, ούτε συναισθηματισμούς, ούτε φίλους και εχθρούς … μόνο συμφέροντα μεγάλα και μικρά …