 |
| άραγε ο Ρουβίκωνας περιλαμβάνεται στα όρια της Πατρίδας ; |
Οκαταρινέτα:
Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
Όλα πατρίδα μας ! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά !
Μπελατσιτσίξ: ... ξέρω, ξέρω ... την Πατρίδα την περιγράφει ποιητικά ο Ιωάννης Πολέμης ... το εθνικό συμφέρον, ΔΕΝ ξέρω ποιό ποίημα το περιγράφει ;
Οκαταρινέτα:
ξέρω εγώ ... θα στο απαγγείλω αμέσως ...
ποιό είναι το συμφέρον μας το εθνικό ;
Μην είναι η Κύπρος ;
ΟΧΙ αυτή είναι μακριά
Μην είναι τα Ίμια ;
τα πήρε ο αέρας
Μην είναι, τοτέ, το Αιγαίο το μισό ;
να τρέχεις τώρα ως εκεί ; σε τρώει η αλμύρα
Μην είναι η Θράκη, η Δυτική (με γεωγραφικό προσδιορισμό) ;
φαντάζεσαι τους Τούρκους ή τους Βούλγαρους να θέλανε Θράκες να ονομαστούνε ;
Μην είναι η Βόρειος Ήπειρος ;
πού την θυμήθηκες αυτήν ; ... εδώ κι η Πρέβεζα λέγεται πως "ασύμφορη" έχει πλέον γίνει ...
Ούτε η Μακεδονία είναι, τελικά ;
πιπέρι στη γλώσσα θα σου βάλω ... κακό παιδί, που λες κακές κουβέντες !
Μπελατσιτσίξ: ... τώρα μάλιστα ... τα πιάσαμε τα λεφτά μας ...
